برای کوهنوردان و طبیعت دوستانی که سالهاست بمنظور کوهپیمایی یا گذراندن ساعاتی در آرامش، به کوه صفه می­روند، تغییرات و دستکاری سال­های اخیر مدیریت شهری اصفهان در این محیط کاملا ملموس و شاید نگران‌کننده است.

شاید از نظر برخی دوستان این اقدامات مثبت بوده و امنیت، سلامت اجتماعی و زیبایی صفه را افزایش داده ­است، ولی باید توجه داشت که کوهستان، بدلیل تنوع و تغییر ارتفاع، شیب، رطوبت و تابش افتاب در هر قسمت، اکوسیستمی حساس و آسیب­ پذیر و فرسایشی دارد و طبیعت بارها نشان داده که اگر قوانینش را زیر پا بگذاریم، بازخوردها و خساراتش گریبانمان را خواهدگرفت.

اگر نگاهی به برخی قوانین از جمله اصل پنجاهم قانون اساسی و ضوابط مربوط به اراضی همجوار شهر اصفهان بیندازیم، متوجه می‌شویم که پروژه‌های عمرانی مختلف و بدون ارزیابی زیست‌محیطی و فرهنگی در حوزه منابع طبیعی که متعلق به تمام شهروندان است، و واگذاری فضای سبز دامنه صفه به سرمایه ­گذاران خصوصی برای ساخت رستوران و ...، قابل بررسی و پیگیری جدی حقوقی می‌باشند.

در طرح بازنگری شهری و ضوابط اراضی همجوار مصوب کمیسیون ماده 5 استان اصفهان، دامنه کوه صفه تنها و تنها با عنوان «پهنه طبیعی و اکولوژیک» با کاربری فضای سبز در نظر گرفته شده است.(مصوب سال90) لذا هر تغییر و اقدام عمرانی نیازمند جلسات و بررسی­ جدی با حضور اساتید محیط زیست، میراث فرهنگی و باستان­شناسی، کوهنوردی و امدادونجات  با تصویب مرجعی بالاتر از شهرداری و شورای شهر، مانند «شورای توسعه و برنامه‌ریزی استان اصفهان»، جنبه قانونی دارد.

در همین راستا و در پی چند نوبت گفتگوی برخی فعالین محیط‌زیست با شهردار محترم اصفهان پیرامون وضعیت نامطلوب فعلی و پروژه‌های پیش‌بینی شده در مناطق صفه و ناژوان و استقبال ضمنی شهردار از بررسی جدی موضوع، نامه‌ای تنظیم و و تقدیم وی شد. 
در بخشی از این نامه آمده است:
«توجه آن مقام محترم به این مهم ضروریست که آسان‌سازی دسترسی عموم به قسمت‌های مختلف و ارتفاعات منطقه، بدون توجه به توانایی و تجهیزات ایشان و ظرفیت پالایش طبیعی محیط، نه تنها احتمال حوادث را افزایش داده بلکه سرعت فرسایش را بیشتر کرده، زندگی جانوران دخیل در تعادل اکولوژیک منطقه را مختل نموده، به حفظ بقایای باستانی فراز صفه لطمه زده و مهم‌تر از همه، حرمت کوهستان را بعنوان موجودی مقدس نزد بسیاری از باورها و ادیان، نادیده گرفته است.  بعنوان نمونه، مرگ تلخ دو جوان بدلیل افراط در مصرف مواد مخدر در آبانماه سال گذشته و در نزدیکی مزار شهدای گمنام، گواهی بر این ادعا و زنگ خطری است برای مسئولینی که به جایگاه و منزلت طبیعت و بازخوردهای منفی ناشی از بی‌حرمتی و بدرفتاری نسبت به محیط‌زیست توجه دارند. زمانی نه چندان دور، این اتفاعات فقط پذیرای ورزشکاران و طبیعت‌دوستان با توانایی و ابزار مناسب و منش و روحیات ویژه بوده‌است.
شوربختانه، اخبار حکایت از اراده‌ی نامبارک برخی مدیران شهری برای ادامه طرح‌های عمرانی و خدماتی در ارتفاعات منطقه دارد ... اگر بدبین نبوده و طرح‌های مذکور را سرمایه‌گذاری منفعت‌طلبانه برخی افراد ندانیم، ناآگاهی و اقدام نسنجیده‌ی ایشان، میراث نازیبای دیگری همچون عبور مترو از زیر خیابان چهارباغ و برج جهان‌نما بجا خواهد گذاشت. اقداماتی که شاید در مراکز تجاری و رفاهی حاشیه اصفهان شبیه سیتی‌سنتر یا شهر رویاها، بدون عوارض مخرب، نقش خود را بهتر ایفا کنند.»

همچنین مصاحبه با سه نفر کارشناس محیط‌زیست، باستان‌شناسی ‌و امداد نجات بعنوان پیوست نامه بدست شهردار رسید که پس از انتشار در جراید و خبرگزاری‌ها، در این پایگاه نیز منتشر خواهدشد‌.

این گلایه‌نامه، پژوهش و نظر سنجی از صاحب‌نظران و همچنین بررسی مفاد قانونی و موارد تخلف، سرآغاز اقدامی خودجوش توسط تعدادی از شهروندان و علاقمندان به طبیعت و کوهستان است، که شهر اصفهان و مواهب طبیعی و فرهنگی آن برایشان مهم و بی‌نظیر می‌نماید. اقدامی غیر سیاسی، بدون هیچگونه وابستگی به جریان، گروه، باند یا حزب و در چهارچوب قوانین رسمی کشور ایران! باشد که سرانجامی خوش برای کوه صفه و شهر اصفهان بهمراه آورد.
دست هر یک از دوستان که حاضر به این همکاری شهروندی باشند را به گرمی می‌فشاریم و پیشاپیش از لطف ایشان‌ سپاسگزاریم، چه با انتقاد سازنده‌ی خود راهمان را بهتر نمایان کنند و چه با پشتیبانی و همراهی خود افتخارمان دهند.
اگر مایل به همکاری هستید، لطفا برای مدیر همین وبلاگ یا گروه، پیام اعلام آمادگی خود را ارسال کنید. در صورت نیاز به یاری، مطابق زمان آزاد و تمایل شما، طلب همکاری خواهیم‌داشت.

احسان رعنایی 
شهروند اصفهان